Müptelayı Mihneti Masivayım Efendim

Müptelâ-yı mihnet-i mâsivâyım Efendim! Garîk-i bahr-i isyân u rüsvâyım Efendim! Açılsın ne olur cemâl-i pâkinden nikâb! Yüzüne aşinâ-yı pür-vefâyım Efendim! Varıp bezmine âşıkân bin bir leâl ister, Ben bir garîb-i nâlân u şeydâyım Efendim! Geçer candan, girenler haremgâhına bir kez, O dertten bin belâya müptelâyım Efendim..! Olur Mecnûn görenler ruhsârını a cânân! Kapında mülk-i serâp bir gedâyım Efendim! Esîr-i dâm-ı firkatte hep yandım yakıldım; Her subh u şâm inim inim bir nâyım Efendim! Seherler bûy-ı huzûrunla tüterken her şeb, Ben neden nâr-ı hasrete yanayım Efendim! Gel kerem kıl bırakma bendeni bu hicrânla! Kılmazsan kerem, nasıl dayanayım Efendim!