Ne Kovalar Sıvalarsın

Ne kovalar sıvalarsın bire hey kuru kovan Yüze güldüğünü gerçek mi sanırsın bu cihân Dışını ziynet idersin düzedüp kukla gibi İçin ammâ ayı maymun dolu hınzır ile yılân Zâhiren gerçi dilindeki ‘ibâdetler iyi Dahi kalbin öğrenmedi islâmî lisân Zerrece vâr ise ger kalbinde bu dünyâ hubbu Ma’den-i mezbelesin sana ne lâyıkdır ‘irfân Aklını başına devşir bu cihân bâkî değil Kime kaldı idi ki sana kala devr-i zamân Mansıb u devlet-i dünyâ deyu ‘ömrün çürüdü Hizmet-i Hakk’ı koyup eyledin îmâna zıyân Seyfîyâ dünyâyı seven âdemi insân sanma Kimi kerkez kimi kuzgun kimi olmuş sırtlan