Ne Sübhansın Şerikin Yok İlahi

Ne Sübhânsın şerîkin yok ilâhî Ne sultânsın vezîrin yok ilâhî Sıfâtın tâmmdır ey zât-ı bî-çûn “Te’âlâ şânüke ‘ammâ yekûlûn” Bu mahlûkâtı yokdan vâr kıldın Kemâl-i kudretin izhâr kıldın Şükür kim “küntü kenz” esrârın açdın O kenzin zübdesin insâna saçdın Hem etdin ana tahmîl-i emânet Ola tâ bâde-nûş-ı bezm-i vahdet Hıyânetden yine sen sakla yâ Rab Cehâletden yine sen sakla yâ Rab Anın hakkı ki etdin ana i’tâ Makâm-ı “kâbe kavseyni ev ednâ”