Nice Bir Sevdayı Aşkınla

Nice bir sevdâ-yı ‘aşkınla gönül mecnûndur Nice bir kahrın elinden kâmetim çün nûndur Garkâb-ı bahr-ı derdin ola mı işbu vücûd Batn-ı hût-ı imtihân içre hemân Zünnûn’dur Tîğ-ı derd ile ciğer sad-pâre olmuşdur meded Her ciğer-pârem hezârân katre sâfî hûndur Ben ne Yûsuf ne Süleymân-ı zemânem fi’l-mesel Belki Ya’kûb’am gözüm ağlar dilim mahzûndur Hakkıyâ bâzâr-ı ‘aşkın sûdu gamdır her zamân Kim bu sûdu itmediyse lâ-cerem mağbûndur