Okuyan İlmi Ledünnü

Okuyan ‘ilm-i ledünnü görmedi ak u kara Çün melâik her nefesde dedi “lâ ‘ilme lenâ” Açdı “ahbebtü en u’raf “sırrının ebvâbını Hâsıl oldu ana sırr-ı gayre “mâ ‘allemtenâ” İtdi ezber dört kitâbın ma’nâsın bir noktadan Hızr-veş oldu mükemmel cümle fenni ol dilâ “Ve’d-duhâ ve’l-leyli”nin nüktesini kıldı ‘ayân Şems-i vahdetden semâ’-ı kalbine irdi zıyâ Zâhir oldu cânına mefhûm-i emr-i “festakim” Eyledi çün nûr-ı pâk-i Mustafâ’ya iktidâ Buldu ‘izzet erişenler sâyesine ‘ârifin Kim hevâ-yı lâ-mekânda her biridir bir hümâ ‘Ayn olursa ‘ayn-ı ‘âlem ger Fenâyî’ye n’ola Kühl-i kudretden çekilmiş ‘aynına çün tûtiyâ