Olmaz Oldu Görüp Ahvalimi

Olmaz oldu görüp ahvâlimi hûblara âşık Aşk neyhinde bu rüsvâlığı gör şer’e muvâfık Gelir olsan kılarım ferş-i rehin perde-i çeşmim Dahi nem var’ azîzim göze karşı sana lâyık Gülüp açılmak umulmaz deheninden meger oldur Cüz kim lâ-yetecezzâ der ana ehl-i dekâyık Bağrımız pârelerin gözlerim asmış müjelerden Merdüm-i gûşe-nişin handan u handan bu alâyık Geceler şem’ yanar eşk döker subh gelince Can verir subh gelen demde zihî âşık-i sâdık Sebkat etmişti ciğer kanı gözüm yaşına bir vakt Aşk hükm etti yine cârî ola âdet-i sâbık Ey Fuzûlî özüm gûşe-nişîn et hum-i mey tek Ola tâ kim olasın kâşif-i esrâr-i hakâyık Fuzuli