Olur Kadem Dü Ta Aşkın

Olur kadem dü-tâ aşkın yolunda bir belâ görgeç Tarîk ehline âdettir tevâzu’ âşnâ görgeç Nihani aşkı ma’lûm etse âlem dûd-i âhımdan Aceb yok kim güman-i genç eder halk ejdehâ görgeç Füzûn oldukça aşkım germ alur eşkim bu gözlerden Eğerçi su bürûdet kesbini eyler hevâ görgeç Okun her lâhza kim canım deler gönlüm kılar efgân Bi’aynih eyle kim feryâd eder itler gedâ görgeç Revâc-i nakd nakş-i sikkedendir n’ola üzür etse Bana il cism-i uryânımda nakş-i bûriyâ görgeç Men-i dervişe il hem cevr eder sen cevr kıldıkça Kim eyler zulm men’in pâd-şâhımsen revâ görgeç Fuzûlî’ni yaşur ey za’f meh-veşler belâsından Ki meh-veşler kılarlar bin cefâ bir mübtelâ görgeç Fuzuli