Olur Ruhsarına Gün Laline

Olur ruhsârına gün lâ’line gül-berg-i ter âşık Sana eksik değil gökten iner yerden biter âşık Bana maksûd terk-i aşk idi veh kim beni hüsnün Olup gün günden efzun kıldı gün günden beter âşık Temâşâ-yi cemâlinden nazar ehlini men’ etme Ne sûd ol hûb yüzden kim ana kılmaz nazar’ âşık Çemende pây-bûsundan oluptur sebzeler hurrem Heman bir sebzece olmağa âlemde yeter âşık Kılarsın bir ciğer kan her yana bakdıkça ey zâlim Ne bakmaktır bu her dem handan alsın bir ciğer âşık Kırarsın ehl-i âşkı tutalım kimse elin tutmaz Ne iştir bu gerekmez mi sana ey sim-ber âşık Ne pervâne döyer bir şu’leye ne şem’bir âha Fuzûlî sanma kim benzer sana âlemde her âşık Fuzuli