Piri Sami Tuttu Destim

Pîr-i Sâmî tuttu destim sâki-i sahbâ gibi Yek nazarda aklım aldı dilber-i ra’nâ gibi Varlığım dağını deldi açtı vuslat râhını Bir nefeste cûşa geldi şehr-i dil derya gibi Gönlümün put-hânesinden hubb-ı dünyâ nakşını Pûte-i aşkında yaktı nârına perva gibi Vahdetin sırrın duyup yağmaya verdim gönlümü Dost göründü her taraftan aynıma Leylâ gibi Bu anâsır fülkesini Hızrıma deldireli Nefret-i dünyâ kazandım cennet-i me’vâ gibi “Semme vechullâhi” sırrın nûr-ı Ahmed’den görüp Seyr edip vahdet yüzünden kesret-i bina gibi Teşne diller âhiri vahdet şarâbından içer Nûr-ı ezherden giyer bir hil’at-ı zîbâ gibi “Lî meallah” dersini aşkın kitabından oku . Gir tecerrüd âlemine Hazret-i îsâ gibi Âdemin ilmin dilersen mekteb-i irfana gel Hızr ile hem-dem olagör Hazret-i Mûsâ gibi Kuhl-ı “Mâzâğa’l basar”dan çek gözüne tûtîya Nice bir a’mâ gezersin ol put-ı tersâ gibi Hâtemin dîv-i recîmden almak istersen eğer Kıl celîsin şehr-i dilde sadra Belkîsâ gibi Gir velîler gönlüne oku ledünnî ilmini Zahidin yoktur muradı zühdü tedrîsâ gibi Varidatın âb-ı zemzem eyle cismin kûh-i Tûr Kalbin olsun beytü’l-ervâh Mescid-i Aksa gibi Şöhret-i dünyâyı terk et marifet kenzini bul Sür çıkar hubbu gönülden eki ü meibûsâ gibi Pîrim İskender olup Yecûc şeddin bağladı Görmedim böyle cihân-gîr Sâmî-i Mevlâ gibi Bâğ-ı vahdet güllerine andeiîb ol Sâlih’â Bundan artık devlet olmaz aşk ile sevda gibi