Rahm Et Ey Şeh

Rahm et ey şeh dil-i derviş çeken âhlara Ki gedâ âhı eser eyler ulu şâhlara Mihri yok mâhlara âh eser etmez yâ Rab Ver bir insâf bu mihri yok olan mâhlara Kaşların tâkına versem dil-i sûzan ne aceb Resmdir asıla kandil nazar-gâhlara Mâ’il-i serv-kadin vaslına yetmez nişe kim Baht şâyeste değil himmeti kûtâhlara Sâkî-i bezm-i cünûn nergis-i mestindir kim İçirir bâde-i gaflet dili âgâhlara Bakma ey dide zenâhdânına mahbûbların Gezme gâfil hazer et düşmeyesin çâhlara Ey Fuzûlî vera’ ehli reh-i mescid tutmuş Sen reh-i mey-kede tut uyma bu güm-râhlara Fuzuli