Remzimi Fehm Eyler İsen

Remzimi fehm eyler isen dinlegil mi’mârlığım Cân gözüyle gözler isen gör benim bâzârlığım Dü cihânın vârını selb eyledim önden sona Hakk bilir olmaz hicâb Hakk’a benim ebrârlığım Câm-ı vahdet nûş idelden cânımız mestânedir Anun içün her nefes oldur benim hummârlığım Gizli değil gün gibi âşkâreyem günden ‘ayân Anlamaz nâdân olan şimdi benim settârlığım Râzımı bilmek dilersen var vârından geçegör Var vârından geçmeyen görmez benim gülzârlığım Gitdi zulmet gitdi kesret gitdi firkat aradan Bahr-ı zâtdan nûr-ı zâtdır gör benim envârlığım ‘Aşka fermân olduğumdan hamdülillâh çok şükür Bahr-ı zâta mahrem oldum kalmadı ağyârlığım Men meni mahv eyledim hîç kalmadı benden eser Bahr-ı mutlak lâ-te’ayyün künh-i zâtdır varlığım Dir Sinân Ümmî vücûdum ana bir kârhânedir Ser gözüyle görmeyen fehm eylemez dildârlığım