Rivayetde Gelir Bir Gün

Rivâyetde gelir bir gün Resûlullâh olupdu şâd Ki dizinde oturmuşdu Hasen ile Hüseyn şehzâd Hüseyn’i öpdü boynundan Hasen ağzı dudağından İkisin bâb-ı şefkatde bu resme eyledi îrâd Erişdi Cebrail derhal elinde var idi üç şâl Biri kara biri sarı biri kızıl idi vekkâd Dedi Allah selâm eder buyurur kim revâ mıdır Beni nice sever çün ki bana karşı öper evlâd Benim aşkım anı ister ki benden gayrı sığmaya Benim mahbûb gönül mülkü benim ile olur âbâd Bu kâre donu pes geysün ki yas donu dürür bu don Sarı donu Hasen geysün kim ağu içiser bî-dâd Kızıl donu Hüseyn alsun şehîd olur dedi zîrâ Dahî Hakk şöyle buyurdu gerek kim olasın münkâd Benim ‘izzim celâlim’çün anı kim öpdün ağzından Ana ağû verem içe dudağından ede infâd Hem anı kim boğazından öpüpdün yâ habîbim der Kafâsından boğazladam budur ikisine mî’âd Sonucu öyle oldu ki kasd etti Yezîd mel’ûn Birine zehr içirdiler birini etdiler işhâd