Sakiya Mey Sun

Sâkiyâ mey sun ki dâm-i gam durur hüş-yârlığ Mestliktir kim kılar gam ehline gam-hârlığ Var fikrin yok gâmın çekmek nedir bir câm ilen Bî-haber kıl bana bir ola yokluğ varlığ Can metâ’nın bahâsıdır ne kim devrân verir Turfa bu kim sanırım şefkattir ol gaddârlığ Benden âhir çün kılar bî-zârlıığ esbâb-i dehr Dehr esbâbından ol yeğ kim kılam bî-zârlığ Ta’ne-i ağyâr çekmektir işim bir yâr için Kim olup ağyâra yâr eyler bana ağyârlığ Çekme zahmet çek elin tedbîr-i derdimden tabîb Kim değil sen bildiğin ben çektiğim bîmârlığ Ey Fuzûlî eylerim kat’-i ta’allûk barçadan Bu tarîk içre bana tevfîk ederse yârlığ Fuzuli