Senin Aşkın Gerek Bana

Senin ‘aşkın gerek bana niderem mâli vü câhı Zîrâ kim ‘aşk ile buldular bulanlar dahi sen şâhı Dilerem ‘aşkını gelsin bu benden benliğim alsın Beni şöyle deli kılsın unudam sâli vü mâhı Yürü ey zâhid-i mağrûr bize sen hiç öğüt virme Sana seccâde vü tesbih bize bu derd ile âhı Sana zireklik ü bilmek bu cümle hâli kâl kılmak Bize hayrân u mest olmak tahayyür varalım râhı Döküp varlığı geçmekdir fenâ mülkine göçmekdir Gönül gözünü açmakdır ki göre yüce dergâhı Göre yer gök dolu Hakk’dır kim hâkim-i mutlakdır Hiç ansız nesne ne yokdur tehî görmen bu dergâhı Çü evvel Hakk’dır âhir Hak çü zahir Hakk u bâtın Hakk “Ve nahnü akrabu minküm” niçün olmazsın âgâhı ‘Âşık sen sözün uzatma bu gün gör yarın gözetme Seni sen ana ısmarla ki devlet ire nâgâhî