Tealallah Ne Hub Ziba Yaratmış

Te’âlallah ne hûb zîbâ yaratmış kâmil inşânı “Nefahtü fîhi min ruhî” deminde kılmış ihsanı Cihân-ı bî-vefâ içre esîr-i nefs olup kaldın Ne cevher ma’denindensin düşün ey canımın canı Beşer dilberlerinden bir güzel saydına gelmiştin Seni sayd eyledi dünyâ unuttun ahd-i mîsâkı Uyan gaflet meyinden kalk bu derdin çâresine bak Kemendi boğazına tak ara bul kâmil inşânı Bu mâl sende emânettir işin cümle hıyanettir Kamu nefse sıyânettir ne çok sevdin bu boş hanı Bulup bir mürşid-i kâmil özün ol şeyhe teslîm et Gulâm olup kapısında bırak bu şöhreti sânı Hakîkat erleri çoktur bu gülzâr-ı cihan içre Muhammed Pîr-i Sâmî’dir kamunun şâh-ı merdânı Kusurun çok diye Salih ayağın kesme babından Ulüvv-i himmeti çoktur tamâm eyler O noksanı