Tövbe

Tövbedir pîşe-i ‘ilm ü a’mâl Tövbekâr ol yürü itme ihmâl Tövbenin gel berü duy lezzetini Hakk’ın istersen eğer rahmetini Tövbe bil her kişiye oldu zahîr Mağfiret eyler anı Rabb-i Kadîr Tövbeye kim ki gelir ‘âkil odur İtmeyen tövbe bu dem câhil odur Tövbe kıl Hazret-i Âdem gibi ol Diler isen bulasın vasla vüsûl Tövbe bir tâ’at-i Hakk’dır ki anı Virdi her mü’min-i hâssına ganî Tövbe ile yürüyen subh u mesâ Yüzü nûrun gözedir şems-i duhâ Tövbe şehrinde idenler mesken Tâ’ate hâzır olurlar erken Tövbe gülzârına bülbül olagör Gül-i îmân-ı ter anda bulagör Tövbe râhına olan sâlikler Oldu dârına olar mâlikler Tövbe her ‘âbide lâzım evvel Olmaya anın işi tâ mühmel Tövbeyi itse mukaddem bir gün Andan olsa o kul olmaz mahzûn Tövbede hâlet-i ‘aşkın eseri Var bilir anı bilenler haberi Tövbe yazısına uran kademi ‘Aynına almaz o mülk-i ‘ademi Tövbeden olma ırak ey ‘âşık Yürü ‘aşk ile vâr ol sen sâdık Tövbe câmını içenler bî-rayb Göreler n’eydiğini ‘âlem-i gayb Tövbe bezmi durur ol meclis-i hâss İrişen ana olur anda halâs Tövbe beytinde otur bî-pervâ İde hizmet sana tâ arz u semâ Tövbe hısnında olanlar kâim ‘İyş u ‘işretde olurlar dâim Tövbe kalkanı gerek îmâna İrmeye darb-ı yed-i ‘isyâna Tövbe âlât gerek elde müdâm İde ol def’-i mazarrât-ı ‘avâm Tövbe ceyşini iden zâta refík Ola vâsi’ ana her emr-i mazîk Tövbe cündi olıcak sana sipâh Olmaz a’zâ-yı vücûdunda günâh Tövbe habline uranlar eli berk Hakk’dan ayruğu iderler kamu terk Tövbe bâbında olan sâil-i Hakk İrişir anda murâda mutlak Tövbe hayline olanlar serdâr Göreler rû-yi rızâ-yı Gaffâr Tövbe işine idenler ta’cîl Anlara hizmet ider bil Cibrîl Tövbe hadîsine uyan erbâb Perdesiz dilde görürler mehtâb Tövbeye Gurbî gelüp mâil ol Hak resûlün sözüne kâil ol