Vasıl Olmaz Kimse

Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan Kenz açılmaz şol gönülde tâ ki pür-nûr olmadan Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî ide Hakk Pâdişâh konmaz sarâya hâne ma’mûr olmadan “Mûtû kable en temûtu” sırrını fehm eyleyen Haşr u neşri gördü bunda nefha-i sûr olmadan Sen müyesser eyle ya Rab bizlere beytin tavâf İlmin ile amil eyle vâde tekmil olmadan Hak cemâlin ka’besini kıldı âşıklar tavâf Yerde Ka’be gökyüzünde Beyt-i ma’mûr olmadan Mest olup mestâne geldim tâ ezelden tâ ebed İçmişim aşkın şarâbın âb-ı engûr olmadan Mest olanların kelâmı kendinden gelmez velî Pes “Ene’l Hakk” nice söyler kişi Mansûr olmadan Bir acep sevdaya düşmüş tutuşur Şemî müdâm Hakk’a makbûl olmak ister halka menfûr olmadan