Yanan Aşk Ateşine

Yanan aşk âteşine âteş-i düzahtan iymindir Ne kim bir kez yanar yandırmak anı gayr-i mümkindir Bıraktım zevrak-i dil eşk bahrine sakın ey mâh Temevvüc vermesin teşvîş ana kim andan sâkindir Dehânın dürcünü hâl-i lebin gözden nihân etmiş Emânet gör ki Hindû mahzen-i lü’lü’ye hâzindir Gamım kim döktü kanım dilde pinhân olduğun bildim Ki halvet çekmeğin te’siri keşf-i sırr-i bâtındır Ciğer dâğına merhem oldu peykânın bî-hamdi’llâh Sa’adet kevkebine ahter-i bahtım mukârindir Ruhundân nûr uğurlar şem’ başın kesseler câ’iz Budur bir kul ser-encâmı ki sultânına hâ’indir Fuzûlî hâli olmaz sûret-i dil dost fikrinden Bu ma’niden ki Beytu’llâh derler kalb-i mü’mindir Fuzuli