Yandırdın Derunum

Yandırdın derûnum nâr-ı Nemrûd’a Gülşanımın vakti yetişmedi mi Bütün cism ü canım eyledin hurda Azalarım yanıp tutuşmadı mı Rûz u şeb eylerim âh ile vâhı Âhıma bir sebeb kaldı mı dahi Yâ kabz et ruhumu ya aç bu râhı Figânım dergâha yetişmedi mi Ömrüm “nün” u geçti “cana” dayandı Arz-ı hâlim âlî-şâne dayandı Eşk-i çeşmim bahriâne dayandı Bilmezem ki varıp karışmadı mı Sâlih’em düşmüşem âh u feryada Çok ağladım gelen yoktur imdada Ümîdim var Pîr-i Sâmî Mevlâda O da bizden küsmüş barışmadı mı