Yıktı Saki Bir Ayağ İle

Yıktı sâki bir ayağ ile ten-i efgârı Bir tepük eyledi viran bu kühen dîvârı Gâh ma’mûr kılar bâde beni gâh harâb Görünüz gâh yapıp hâh yıkan mi’mârı Gün çıkınca saçarım gevher-i eşk encüm tek Geceler yâdıma geldikçe meh-i ruhsârı Dil yakar dâğ gözün fikri ile hecr günü Bu çerâğ ile mi saklar gece ol bimârı Yok özünden haberi kim ki gelir dünyâya Bezmden taşra komaz pir-i muğan hüş-yârı Bize çün kadr bulunmaz çıkalım dünyâdan Müşteri yok nice bir bekleyelim bâzârı Kayd-i taklîd Fuzûlî sana bir âfettir Bir hisâr edegör andan özüne zünnârı Fuzuli