Yine Coştu Deli Gönül

Yine coştu deli gönül eğlenmiyor Dinlemiyor nedendir, ah nedendir! Nerde güzel görsen kalmak istersin Ben senin derdini çekemem gönül! Feleğin yayı ağırdır, döndüremezsin Aşkın belâsını hiç çekemezsin Bu nurun şem’ini sen yakamazsın Ben senin derdini çekemem gönül! Yüce yüce yerlere çıkmak istersin Bütün güzellere konmak dilersin Hepsini birden almaktır niyetin Ben senin derdini çekemem gönül! Ankâ kuşu dersin şanın çok yüce Binasını kurmuş kühü tacında Yumurtasın yapmış hû’nün içinde Ben senin derdini çekemem gönül! Miracını yapmış belâ içinde Civcivin çıkarmış anın içinde Hakk benim içimde mihmandır dersin Ben senin derdini çekemem gönül!.. Cemâl celâl bende, kemâlim dersin Mis gibi kokuyor ahvâlin yasin Enfime doluyor buyun edasın Ben senin derdini çekemem gönül! Dolaşırsın bir solukta âlemi, Benim elimdedir kudret kalemi İhata etmişsin bütün âlemi, Ben senin derdini çekemem gönül! Sırrını vermezsin hiçbir kimseye Azametin yavuz, acaba niye? Fenâ beka aslın ehadi seyran Ben senin derdini çekemem gönül! Davud olmuş ismin ilm-i ezelden Kararın çekilmiş; Melâmî merdan Belâlar yağıyor başa her yerden Ben senin derdini çekemem gönül!