Yine Dil Naatını Söyler Muhammed

Yine dil na’atını söyler Muhammed, Dil-ü can mülkünü toylar Muhammed. Ne kâdirim seni meth etmeye ben, Kemâhi methi Hak söyler Muhammed Sen ol sultân-ı kevneynsin ki mahlûk Senin medhinde âcizler Muhammed. “Ne kâdirim seni meth etmeğe ben” “Kemâhî medhi Hak söyler Muhammed”. Boyuna hil’at-ı levlâkı giyip Düşüptür sâye serviler Muhammed, Alır şems-ü kamer nûru yüzünden, Saçın velleyl-i yeldalar Muhammed. Kaşındır Kâb-e kavseyn-i ev-ednâ, Dürründen açılır güller Muhammed. Boyu eğmiş dürür çeşmine hayrân, Çemen sahnında sünbüller Muhammed. Lebin la’l-ü dehânın ma’denidir, Lisânın vahyi Hak söyler Muhammed. Şu vaktin kim çıkıp gezdin semâyı, Bulup Hazrette rif’atler Muhammed. Kamû ervâh-ı Peygamber hem melâk, Seni iclâle geldiler Muhammed. Seni Şâhı âlem kılıp ol anda, Kamûsu ümmet oldular Muhammed. Niçün olmayalar ümmet ki Hak-kın, Rızâsın sende buldular Muhammed. Ne noksan ire câhına kılursan, Niyâzî’ye şefâatler Muhammed.