Ey Gönül Neyledin

Bu cân nasıl dayanır, Bilmem ki bu derd-i fîrâka? Sensiz her nefes, Bir hicran, bir yara. **** Gönül bu, divâne olmuş, Bir yârın peşinden gider. Her dem bu bî-çâreye, Aşkın çilesini çektirir. Bir lahza olsun yüzünü görmezsem, Ahım göğe çıkar. Bu feryâd, bu figan, Yâd-ı yâr ile can bulur. **** Ey gönül, neyledin? Bu cânı neyledin? Sevda zindânına hapsolmuş, Vuslatı bekledin. Kahrın da hoş, lûtfün de hoş, Bu aşkın şarabından içtim. Bir bilsen, bu halim nedir? Sana meftûn oldum, yittim. **** Hâlim perişan, Dilim suskun, sözlerim acz içinde. Gözlerimde bir damla yaş, Sevdanın son demlerinde. Bîgâne olma, Gel bu gönlün feryadını duy. Gel, bu perişan hâle bir çare bul, Bir merhamet buyur. **** Ey gönül, neyledin? Bu cânı neyledin? Sevda zindânına hapsolmuş, Vuslatı bekledin. Kahrın da hoş, lûtfün de hoş, Bu aşkın şarabından içtim. Bir bilsen, bu halim nedir? Sana meftûn oldum, yittim. **** Her gece semaya bakar, Bir yol ararım sana. Belki bir nur, belki bir ümit, Gelir de canıma. **** Ey gönül, neyledin? Bu cânı neyledin? Sevda zindânına hapsolmuş, Vuslatı bekledin. Kahrın da hoş, lûtfün de hoş, Bu aşkın şarabından içtim. Bir bilsen, bu halim nedir? Sana meftûn oldum, yittim. **** Ah o gönül… Bir bilsen… Bu perişan hâl…