Depremin Yedi Rengi

Hey dağlarım Gelin orta yerine kentin kurulun Değişsin çehreyi rengi şehrin Adalelerime mevzilenen Acılarımı sunuyorum güneşe Aşk ve acı bana Benden yansır hayat Gökyüzüne içimden ağar Köpüklü denizlerden aşıp Alevin közünde harmanlanan sevdalar Buğday kadar masum Ve o kadar evrensel türkümüzü Dalında kıpırdayan bir yaprak altından Gökyüzüne okumak Ve sonra habire emek her gün Beklenmedik beklentiler bir yana Büyüsün gövdesi yorgun nasırlı eller Büyüsün aynı güneşi emzirip iklimlere İklimimizden alın teriyle sunduğumuz ürünler Çocuk ve başak,başakla dolunay,ciğerlerine azık doldurup yelelerinde umut gezdiren tay,mavi bir sızıyla uyanır ebcedin yepyeni bir yüzüyle buluştuğunda hesaplar. Hey dağlarım Gelin orta yerine kentin kurulun Değişsin çehreyi rengi şehrin