Gül Yüzlüm

Güneş gibi doğarken hayalin düşünceme aşkının gölgesinde okurum aşk ilmini Aşkın sinici tiryak bir bengisu özüme aşkınla ilmek ilmek dokurum yüreğimi **** Gözün değse gözüme gül yüzünle bir gülsen haram olur ağlamak gülşene döner gönlüm Asırlar sonra yine Mekke’den çıkıp gelsen senin için sevgili Medine olur gönlüm **** Sensizlik girdabında çırpınırken insanlık lütfedip te efendim elini vermez misin? Yetim kalmış ümmetin sarmış parçalanmışlık seslenip te öteden yine ruh vermez misin? **** İntizarınla mahzun derbederim her gece gülzarından konsaydı kalbime bir nur yeter Nisan yağmuru ol dol hücre hücre içime arındır beni benden yalnızlığımda seslen.