Anneciğim

Anneciğim kopan bu el benim mi benim mi ayağıma dokunan el senin mi senin mi Karanlığı yırtan çığlık ölüm mü ses ver annem yaram derin mi Yüzünde kan saçların kan tarumar gözlerin camsız bir lamba korkudan Betonlara bulanmışım ne yaman ses ver anne ses ver uyan uykudan Şu silahı bize tutan kim anne kim anne bombaları eve atan kim anne kim anne Başımıza evi yıkan kim anne kim anne Yahudi kim yılan mı anne Yüzünde kan saçların kan tarumar gözlerin camsız bir lamba korkudan Betonlara bulanmışım ne yaman ses ver anne ses ver uyan uykudan Bir çelişki bir çelişki ruhumda anlamsızlıklar zaman hangi zamandır anne Tercihim değil kuş tüyü yataklar ben Kudüs’ün yüreğinden geliyorum anne Bu gökkuşağı artık karanfiller saçmıyor hürriyetler bir zindan özgürlükler açmıyor Meydan meydan ezildi çiğnendi umutlarım sevda sözcükleri şimdi oldu acılarım Kaybolup gidiyorum hiç nedensiz dünüm bugünüm yarınım belirsiz İçim hep akşamdır sehere hasret sıladayım anne her yanım bir gurbet Dönüp dönüp bakıyorum gökyüzüne kapılmışım azgın bir tufanın seline Bana o tertemiz sevginle dua etsene anne dua etsene anne