Yokluk Sancısı

Ürkütücü bir ıssızlık Umutsuz bir yalnızlık Ne bir ses yetişiyor yanıma Ne bir ışık değiyor yüzüme Yanım yok ki, bir yer edineyim kendime Hem ışık olsa neye yarar, yok ki gözlerim Sonsuzca yitirilmişim, terkedilmişim terk Arayanım yok, kimseye sesimi duyuramıyorum Çaresizlikte tutukluyum Sağır duvarların ardında küçük düşürülmüşüm Dilim kelepçeli sesim mahpus Nefesim hiçbir yere yetişmiyor Ciddiye alınmaz dinlemeye değmez bir gereksizim Herkes sırtını dönmüş bana Yüzüm hiçbir göze değmiyor Ağlasam kimse umursamıyor En ağır hakareti görüyorum Hiç kimseye hiçbir şekilde lazım değilim Olsam da bir olmasam da bir Eksikliğim hiçkimsenin eksiği değil …Lüzumsuzum!!!