Arif Nazım Çiftçi
Benim İnsanlarım
visibility
17 Okunma
Dışarda bir zemheri soğuk üşüdükçe üşüyorlar insanlar
Düşünceli, mahzun, kederli yürüdükçe yürüyorlar insanlar
Az da olsa gülümseyenler var çoğu zaman düşer düşer omuzlar
Eller haşin, eller hoyrat küfrederek sevişir
Onlar benim insanlarım onlar benim sevdalarım
Onlar benim gözyaşlarım onlar benim tutkularım
****
Düşündükçe gözlerim doluyor uzaklarda bir çocuk ağlıyor
Hayalleri asılmış karanlığa ötelerde bir gençlik ağlıyor
Az da olsa gülümseyenler var çoğu zaman düşer düşer omuzlar
Eller haşin, eller hoyrat küfrederek sevişir
Onlar benim insanlarım onlar benim sevdalarım
Onlar benim gözyaşlarım onlar benim tutkularım