Uyan

Er meydanlarından çekilir oldun Çorak iklimlere ekilir o! dun Eğilmek bilmezdin bükülür oldun… Sürer mi bu gaflet; daha kaç sene? Uyan ey Türk uyan! Uyumak nene? **** Boşaldın boşaldın.. dolabilmedin, Gidişin o gidiş.. gelebilmedin… Döktüğün kanları alabilmedin… Şah damarlarına yapışan kene Sömürür mü seni: daha kaç sene? **** Bakın şu Oğuz’un torunlarına; Kara taş bağlamış karınlarına! Umutsuz gözlerle yarınlarına Bakarlar mı dersin; daha kaç sene Uyan ey! … Kendine dönmeyi dene! **** Eski sandıklarda harsın, tören ey! Hain, çaşıt dolu; yanın, yören ey! Bağlı tutsak sanır seni gören ey! Bu böyle sürer mi; daha kaç sene? Uyan ey! … Kendine dönmeyi dene. **** Bak ne der Oğuz Han, Alparslan, Tuğrul: Ey Bozkurtlar soyu! Yerinden doğrul! Silkin! … Öz mâyanla yeniden yoğrul! İnsanlığı nûra kavuştur yine Uyan ey! … Kendine dönmeyi dene. **** Acunda ne varsa kurudan, yaştan Al Dede Korkut’tan, Hacı Bektaş’tan Malazgirt ufkuna doğ yeni baştan… Dilerim Tanrı’dan bu devran döne, Uyan ey Türk! … Uyan! Uyumak nene? **** Seni aldatmasın ‘Batı’ denilen, Onun mayasıdır ‘katı’ denilen, Onun iç yüzüdür ‘kötü’ denilen… Odur özsuyunu sömüren kene! Sen uyan; onu da uyandır gene **** Düşün! Kaç parçaya bölmüşler seni? Sonsuz bir sahraya salmışlar seni… Kanadını kırıp yolmuşlar seni.. Kalk, doğrul yerinden! Yürü, geç öne! Uyan ey! … Kendine dönmeyi dene. **** Yıkıldın, yakıldın: ‘devrim’ dediler, Soysuzlaştırıldın ‘evrim’ dediler, Bozkurta it, ite ‘yavrum’ dediler.. Kalk, doğrul yerinden! Yürü, geç öne! Uyan ey! … Kendine dönmeyi dene. **** Türk Bilge Kağan der ‘İşitin beni! Benim çağlar aşan, benim en yeni. Ey Türk! Birgün gaflet basarsa seni Gönül ver, kulak tut bendeki üne, Uyan Ey! Kendine dönmeyi dene! ‘ **** ‘Üstten gök basmayıp yer çökmeyince Hainler türeyip bel bükmeyince Seni gafil bulup kan dökmeyince Türk’ün bir düşmanı çıksa da bine İlini, töreni bozamaz yine! ‘ **** Köklerinden koptu okumuşların, Batıyı put yaptı okumuşların, Yaptığına taptı okumuşların… Ey Türk! Kendine dön! Yad, yaban nene Kalk, doğrul yerinden, yürü geç öne! **** Dinle! Dövülmekte… Çağrı kösleri, Dinle! Yakındadır… ayak sesleri, Bozkurtların sıcak, hür nefesleri Ufkunu doğudan sarsın da yine Kalk! Doğrul yerinden! Yürü, geç öne! **** Sen, Oğuz Ata’nın has milleti, sen! Sen, son Peygamberin has ümmeti. sen! O seni boğmadan, boğ zilleti sen! … Uyan! Ey Türk oğlu! Uyumak nene? Kalk, doğrul yerinden! Yürü, geç öne! **** Medet ummaya gör kızıl surattan, Seni mahrum koyar aşktan, muraddan, Çağla Sakarya’dan, kükre Fırat’tan.. Kara, kızıl, sarı.. sür, topla yine; Bunlardır özünü sömüren kene! **** Destanlar yazılır, şanına lâyık, Yine de erişmez ününe lâyık, Olursan soyuna, dinine lâyık… Geçer bu gafletin; sürmez çok sene, Uyan ey Türk oğlu! Uyumak nene?