Ey Gönül

Ey Gönül N’eylersin Sen Bu Cihanı vay Kalır Sanma Sana Bu Mülk-i Fani Kan’ı vay Ne alur gider tenin dünya evinden vay Kani şol âleme sultan olanlar vay Felekler tacını başından almış vay Hakiki gafil olma pek aç gözünü vay Kala sanma sana bu mülkü fani Söyüne bir gün ömrün şamıdanı Koyuben gittiler namu nişanı Turab etmiş nice sahipkıranı Ecel irer bir gün vermez amanı