Kaldırımlar 2

Başını bir gayeye satmış kahraman gibi Etinle, kemiğinle, sokakların malısın Kurulup şiltesine bir tahtıravan gibi Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın **** Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri Erimiş ruhlarımız bir derdin potasında Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri Onun taşı erimiş, senin kafatasında **** İkinizin de ne eş, ne arkadaşınız var Süküt gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz Dünyada taşınacak bir kuru başınız var Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz **** Yağız atlı süvari, koştur atını, koştur Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur Ne senin anladığın kadar, kaldırımları