Siz Yoktunuz

Ölüm tacirleri kol geziyor Beleş dünyalar satanlar Daha filizken soluyor Kent ışıklarında çocuklar, kızlar Geç gelen günün sabahında Bir beyaz sancıda Kum taneleri gibi dökülüyorlar Hayatın avuçlarından Pembe kabus, beyaz zakkum Ve bir sessiz çığlık Karanlığın koynunda kayboluyorlar Gözyaşları yüreklerin ateşinde Karanlığın koynunda boğuluyorlar Bir anlık mutlulukta bulmuş beni Annem babam Ve ruhum yıllardır Varoluş kavgasında Sevmek, yanında olmaktır Benim sevgilerim uzaktan, uzaktan Gülümseyen bir yıldızım var Emzirdiğim, sessiz çığlığımdan Çatlamış dudaklar gibi susuz kaldım Ağlasam yağmurlar yağar mı yalnızlığıma Hayal dünyasından uyanıp Düş bile kuramadan, gidiyorum Zulamda bir sevda kaldı Sözlerin susmaya hakkı yok Ölünce unutulursunuz Sustum ve öldüm Siz yoktunuz