Elveda

Çizip bozan kader denen tek perdelik oyun senle beni ayrı koyup yeter demedi Tel örgüler çekip çekip kalplerimizden hep susturup bir gün bile huzur vermedi Hiç faydası yok hiç faydası yok akıntıya kapılmışız direnmemiz zor Yıkıntıların arasındaki bedenlerimiz öyle uzak ki Çığlıklarımı duyamıyorsun uzaktan da ellerimi tutamıyorsun İlmik ilmik hasret dokunmuş sevdamıza öksüz savaş çocukları gibiyiz hala Yenilmiş ve çaresiz ağlıyorum her gece yüreğimi dağlıyor bu hüzünlü elveda