Dostluğa Cadde

Bir nefes almaya ruhsatım yokken ezelden yazılmış rızıkım çokken Hem ambarım dolu hem karnım tokken aç elinden ekmek kaparsın niye Gözünü bürümüş dünyalık madde her işe tecağız edersin Hakta Önünde dururken dostluğa cadde çıkmaz sokaklara saparsın niye Böyle mi umardı şehidin gazin onlara ters düşmen ne kadar hazin Şan ve şeref dolu tarihin mazin Fatih’le Yavuz’dan koparsın niye Doğru söyleyene güler geçersin beynini yıkarlar canım zehir içersin Sırat’ı mizanı nasıl geçersin hakikate gözün kaparsın niye Bir nefes zikreyle Hakk’tan bıkılmaz nefis merdiveni Bekir başka çıkılmaz Gel Allaha dayan odur yıkılmaz yaratılmışlara taparsın niye