Dediğim Oldu Benim

Sanma yahu biz şu yerde tıkılıp kalmışlarız Âdetullaha uyup bir lahzacık dalmışlarız Ârif-ü kâmil isen fehm eyle nutkumdan bizi Kırk gün ancak eğlenüp seyrana emr almışlarız Menzil-i fakre eriştim dediğim oldu benim Sohbet-i Hakk’a giriştim dediğim oldu benim Nazar ettim bana ben kendimi bildim ki neyim Yaradanımla biliştim dediğim oldu benim Dirilikte diledikçe bana tâbidi memât Benim emrimde idi çünkü o sultân-ı hayât Her iki hâlet elimde oyuncaktı benim Ne desem ola demiştim dediğim oldu benim Zâhiren sûret-i insanda göründüm durdum Fakat ol evveli âhiri kerîm işte benim Neye ben ol demiş olsam deyemezdi olmam Sırrı canımla seviştim dediğim oldu benim Sûret-i zahire kanma ki ben insan değilim Kim demiş olsa hatadır bana ben ân değilim Bana bak çeşm-i basîretle beni anlayasın Yârla tenhada buluştum dediğim oldu benim Sırrı tevhîde vukufu olanlar anlar sözümü Kalp gözün mâliki canlar da görürler özümü Bana benden zâhir olacak o sırru’l-esrâr Ehadiyetle karıştım dediğim oldu benim Zâira sanma ki biz Fatiha bekler dileriz Dilek hak ne ise çünkü rızadâdeleriz Bizi dûçâr-ı telaş eyleyemez hiçbir şey Rabbi Has’imle görüştüm dediğim oldu benim Biz hayat ehli iken ölmüş olanlardan idik Hasreti yâr ile siması solanlardan idik Meyl-i dâreyn-i Süreyyâ içimizden attık Cânımı terke alıştım dediğim oldu benim Bizler öldük de defn eylediler sanma sakın Layemûtuz bize zâir gözün aç öyle bakın Buracık kalıbımız hânesi biz seyyârız Çeşm-i cânana eriştim dediğim oldu benim