Cengiz Numanoğlu
Bir Kitap Ki
visibility
22 Okunma
Bir kitap ki; Allah’ın, beşere son kelâmı,
en büyük mûcizesi, ve en büyük selâmı.
Bir kitap ki; ne dengi, ne benzeri , ne eşi;
insanlık âleminin, batmayan tek güneşi.
*****
Bir kitap ki; nûrunda, karanlıkları boğan,
bindörtyüz yıldan beri, hergün yeniden doğan
bir kitap ki; barışın, kurtuluşun rehberi,
idrâkin temel taşı, akılların cevheri.
*****
Bir kitap ki; nebî’nin, en büyük emâneti,
ne bir hükmü değişir, ne harfi, ne âyeti.
Bir kitap ki; vicdânın, adâletin tek sesi,
ahlâk depremlerinin, sarsılmaz güvencesi.
*****
Bir kitap ki; ilmiyle, cehâleti susturan;
zulümler karşısında, heybetle dimdik duran.
Bir kitap ki; irfânın, zaptedilmez kalesi,
çaresiz mazlumların, sönmeyen meş’alesi.
*****
Bir kitap ki; ümidin tükendiği her yerde;
açılır görenlere, kapılar perde perde.
Bir kitap ki; şefkâtin kucaklayan kolları,
selâmete götüren, ince sabır yolları.
*****
Bir kitap ki; gaflete, dalâlete son veren,
mahremlerin üstüne, hayâ perdesi geren.
Bir kitap ki; tahtından, zorbaları indiren,
mülkün temellerini, hukukla güçlendiren.
*****
Bir kitap ki; müşrikler, münâfıklar listesi,
kârun’dan, firavun’dan, nice ibret hissesi.
Bir kitap ki; ihlâsı, tevhîdi müjdeleyen,
isyankâr kavimleri, birer birer eleyen.
*****
Bir kitap ki; bileni, bilmeyenden ayıran,
o kıyâmet gününde, muhlisleri kayıran.
Bir kitap ki; mahşerde, muttakiler gölgesi,
cennet semâlarında, çınlayan “selâm” sesi.
*****
Bir kitap ki; çağlara, çağlar üstü hükmeden,
hükmünü yok sayacak, yoktur asla bir neden.
Bir kitap ki; âcizdir önünde tüm san’atlar;
hikmetine dar gelir, o sonsuz kâinatlar.
*****
Bir kitap ki; korkular ve ümitler harmanı,
en yüce padişah’ın, âlemlere fermanı.
Bir kitap ki; beş vakit secdelerde göz yaşı,
mûminlerin elinde, değişmez mihenk taşı.
*****
Bir kitap ki; mübîndir.. Apaçıktır görene,
son nefeste korku yok, o’na gönül verene.
Adı; kur’ân-ı kerîm.. Mekânı; kalb-i selîm,
o’ndadır gerçek irşâd, o’ndadır gerçek ilim.
*****
Ey ! Şânı mahşere dek, korunan yüce kitap;
yetmez seni övmeye, hiçbir söz, hiçbir hitap.
Seni yazmak ne mümkün, cür’etimize bakma,
hesap günü mîzan’da, bizi yalnız bırakma