Cengiz Numanoğlu
Dimdik Ayakta Putlar
visibility
15 Okunma
Ey Yüce Peygamberim !.. Ey Canların Cânânı;
Terketti akl-ı selîm, dünya denen virânı.
Gör ki; devr-i cehâlet, yine sardı cihânı;
Ne Lût kavmi yok oldu, ne Medyen, ne Semûd’lar.
Sanki hepsi yaşıyor, dimdik ayakta putlar.
****
Nice âlim türedi; küfürle şirk arası;
Bin parçaya böldüler, bıraktığın mirası.
Dillerinde.. İslam’a, “çağdışı” iftirası;
Kur’an’a kin kusuyor, hak maskeli haydutlar,
Duruyorlar Yâ Nebi, dimdik ayakta putlar.
****
Kalmadı merhameti, kardeşin kardeşine,
Hak, adâlet gelmiyor, zorbaların işine,
Gör ki; düştü ümmetin, yine bâtıl peşine;
Türbelerde adaklar, paçavralar çaputlar;
Dalâlet kol geziyor, dimdik ayakta putlar.
****
Ekranları doldurdu; kan, kin, nefret, cinsiyet;
Çağdaşlıkta şart oldu, sapıklarla ünsiyet.
Artık ayıplanıyor… Edep, hayâ, haysiyet;
Her kalıba giriyor, sahnelerde Tâğut’lar;
Görüyorsun, Yâ Resûl ! Dimdik ayakta putlar.
****
Bir yanda zalimlere, kul olmuş münâfıklar;
Bir yanda nefse tapan, her zillete lâyıklar.
Hepsi Kur’an’a karşı, galibiyet sayıklar;
Alkışlarla kalkıyor, bugün artık tabutlar;
Ölüme baş kaldırmış, dimdik ayakta putlar.
****
Ey! Beşerin Rehberi… Ey! Nebiler Serveri;
Bilirim ki; bulunmaz, mü’minde aczin yeri.
Müsterihim. Etsem de, bunca şikâyetleri;
İslam ufuklarında, asla sönmez umutlar;
Bugün değilse bile, yarın çökecek putlar.