Düştü Can Mülkü Şükür

Düştü can mülkü şükür, bir nice sultân eline Ne olur vermesin artık onu devrân eline Gam, keder, dert, tasa çekmişse gönül bunca zaman Gün gelir, yol açılır bir gece cânân eline Söylemiş sırrı, ezelden deli dîvânelere Vermeden vuslata yol, salmadı hicrân eline Koca dünyâ bağı vermişse cefâ meyvesi hep Gonca güller verir artık o perîşân eline Nice vîrâneyi âbâd edegelmiş efsûn Aşk imiş, dertte de, hüsranda da dermân, eline Can verip cân alınırmış şu cihan var olalı Derde düş, düşmedi mâdemki o imkân, eline Aldı mizmârını Dâvûd, okur âvâz âvâz Bu sadâ oldu şifâ gönlüne, fermân eline O ne âlem ki sürükler seni bîçâre Mürîd Açıver sîneni, sığmaz ki o ummân eline