Gavsiyet

Bir Allah’ı zikret binbir ismiyle Hû Doksandokuz Esmâ-ül Hüsnâ’siyle Hû Na-mütenâhi tecelli üzeredir Allah Hû Surette ayrı, sirette ayrı tecellidedir Hû Fehmeyle Kur’ân’da elif, lâm, mim’i Bir ismi El-Selâm, bir ismi El-Velî Hakk’ın habibidir Muhammed-Ali Yâr-i cân’dır Sultan Veysel Karani Hâmil-i Rûh-ül-Kudüs ol Gavs-ı Âzam Edrikni yâ Pîr’im Seyyid Abdüsselâm Vâris-ül Enbiyâ’dır Pîr Abdüsselâm Ta’zim sana, hürmet sana yâ selâm Ben, Abdülkâdir’in aynıyım, dedi İki Gavs-ı Enâm’ın mâruf şöhreti Cebel’e takla attırır ulu himmeti Dü cihân üzredir sevgisi-muhabbeti Elinde sancağı rûz-i mâhşer’de Sadık dervişân’ı vahdet hâlinde Saltanatı bâkidir iki âlemde Sultan Abdüsselâm-ül Esmer’in Derviş Faik kapısında kul oldum. Odundum, ocağında yandım kül oldum… Hamdolsun bahçesinde Açan solmaz gül oldum. Pîr’im Seyyid Abdüsselâm-ül Esmer’in.