Can Ahmed’im

Ellerim boş yüzüm kara ağlıyorum yana yana Nasıl geleceğim sana canım benim Can Ahmedim Dayanamadım hicrana sonunda geldim Ravzana Anam babam feda sana canım benim Can Ahmedim **** Aradım seni meğer kaybolan benmişim Dört taraf karanlığın nuru senmişsin Rahmet diye rahmet diye nefis kapısından girmişim Kayboldum buralarda yetiş can Ahmedim **** Nebilikte her daim dirisin İlim saraylarının sönmeyen güneşisin Kalplere derman yalnız senin ismin Derman dileyenin kalbine duyamadım yetiş can Ahmedim **** Kapılar kapanır her daim kulun üstüne Dünyalıklar kâbus olur çöker omuzuna Çaresizler sensiz bu dünyada tek başına Çareme çare bulamadım yetiş can Ahmedim **** Ölüm aniden çökünce boğazıma Sesim ulaşmaz eşime evladıma Âhiretim görünür o an korku düşer canıma İmdadımı duyuramadım yetiş can Ahmedim **** Günler geçti saya saya göremedim doya doya Nasıl dönerim sılana canım benim can Ahmedim Sıddık Ömer izin versin Osman Ali çare bulsun Bu garip kul burda kalsın canım benim Can Ahmedim Bu garip kul burda ölsün canım benim Can Ahmedim