Risalei Nur Ramazan Risalesi 1.Nükte

Ramazan-ı Şerife dairdir Birinci kısmın âhirinde şeair-i İslâmiyeden bir nebze bahsedildiğinden şeairin içinde en parlak ve muhteşem olan Ramazan-ı Şerife dair olan bu ikinci kısımda, bir kısım hikmetleri zikredilecektir. Bu İkinci Kısım, Ramazan-ı Şerifin pek çok hikmetlerinden dokuz hikmeti beyan eden “Dokuz Nükte”dir. بِسْمِاللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ 1شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِى اُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ BİRİNCİ NÜKTE Ramazan-ı Şerifteki savm, İslâmiyetin erkân-ı hamsesinin birincilerindendir. Hem şeair-i İslâmiyenin âzamlarındandır. İşte Ramazan-ı Şerifteki orucun çok hikmetleri; hem Cenâb-ı Hakk’ın Rububiyetine, hem insanın hayat-ı içtimaiyesine, hem hayat-ı şahsiyesine, hem nefsin terbiyesine, hem niam-ı İlâhiyenin şükrüne bakar hikmetleri var. Cenâb-ı Hakk’ın Rububiyeti noktasında orucun çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki: Cenâb-ı Hak, zemin yüzünü bir sofra-i nimet suretinde halkettiği ve bütün enva’-ı nimeti o sofrada 2مِنْحَيْثُلاَيَحْتَسِبُ bir tarzda o sofraya dizdiği cihetle, kemal-i Rububiyetini ve rahmaniyet ve rahîmiyetini o vaziyetle ifade ediyor. İnsanlar gaflet perdesi altında ve esbab dairesinde o vaziyetin ifade ettiği hakikatı tam göremiyor, bazan unutuyor. Ramazan-ı Şerifte ise, ehl-i îman birden muntazam bir ordu hükmüne geçer. Sultan-ı Ezelî’nin ziyafetine davet edilmiş bir surette akşama yakın “Buyurunuz” emrini bekliyorlar gibi bir tavr-ı ubudiyetkârane göstermeleri, o şefkatli ve haşmetli ve külliyetli rahmaniyete karşı, vüs’atli ve azametli ve intizamlı bir ubudiyetle mukabele ediyorlar. Acaba böyle ulvî ubudiyete ve şeref-i keramete iştirak etmeyen insanlar insan ismine lâyık mıdırlar? Dipnotlar – Arapça İbareler – Haşiyeler : 1- “O Ramazan ayı ki, insanlara doğru yolu gösteren, apaçık hidayet delillerini taşıyan ve hak ile bâtılın arasını ayıran Kur’ân, o ayda indirilmiştir.” Bakara Sûresi: 2:185. 2- “Umulmadık yerlerden.”(Talak Suresi, 65: 3) Lügatler Âhir: son Âzam: en büyük Azamet: büyüklük, yücelik Beyan etmek: açıklamak, izah etmek Cenâb-ı Hak: Hakkın ta kendisi olan şeref ve yücelik sahibi Allah Cihet: taraf Ehl-i iman: Allah’a ve Allah’tan gelen her şeye inanan kimseler, mü’minler Envâ-i nimet: nimet çeşitleri Erkân-ı hamse: beş esas, şart Esbab: sebebler Gaflet: duyarsızlık, umursamazlık Hakikat: doğru, gerçek Halk etme: yaratma Haşmetli: büyük, görkemli Hayat-ı içtimaiye: toplum hayatı Hayat-ı şahsiye: kişisel hayat Hikmet: gaye, fayda İntizam: düzen, tertip İştirak etmek: katılmak Kemâl-i rububiyet: Allah’ın terbiye ediciliğinin mükemmelliği Külliyetli: kapsamlı Mukabele etmek: karşılık vermek Muntazam: düzenli, intizamlı Nebze: az miktar Nefis: insanı daime kötülüğe, maddi zevk ve isteklere sevk eden kuvvet Niam-ı ilâhiye: Allah’ın verdiği nimetler Nükte: ince ve anlamlı söz Rahîmiyet: Allah’ın her bir varlıkta tecelli eden merhamet ediciliği Rahmâniyet: Allah’ın bütün varlıkları kaplayan merhamet ediciliği Ramazan-ı Şerif: Şerefli Ramazan ayı Rubûbiyet: Rablık; Allah’ın her bir varlığa yaratılış gayelerine ulaşmaları için muhtaç olduğu şeylari vermesi, onları terbiye edip idaresi ve egemenliği altında bulundurması Savm: oruç Sofra-i nimet: nimet sofrası Sultan-ı ezeli: hüküm ve saltanatının başlangıcı olmayan Suret: biçim, görünüş, şekil Şeâir-i İslâmiye/şeâir: işaretler, İslama sembol olmuş iş ve ibadetler Şeref-i kerâmet: şerefli vazife, görev Tavr-ı ubûdiyetkârâne: kulluğa yakışır tavır, hareket Ubûdiyet: kulluk Ulvî: yüce, büyük Vüs’at: genişlik Zemin: yer, dünya