Nuruna Hasret

On dört asır önceydi karanlıktı kopkoyu adın dillere destan soyun İbrahim soyu Nuruna hasret kaldık sancı çeker sinemiz ey âlemlere rahmet ey Muhammedül Emin Doğdun bir güneş gibi âlemler nura doydu yağdın bir rahmet gibi ölmüş kalpler dirildi **** Mekke sokaklarında kutlu davet başladı kuruyası elleri gül cemali taşladı Şefkat doluydu kalbi güller kokardı teni yetim öksüz sevindi gelişine ya Nebi Doğdun bir güneş gibi âlemler nura doydu yağdın bir rahmet gibi ölmüş kalpler dirildi