Rabbim

Esmanı kuşanıp gönlüme sardım Gönül seni andı tüm hecelerde Diz çöküp kapında tevbeye vardım Affını diledim hep gecelerde Biçare şu gönlüm sana dayansın Dilim zikre dalsın hep seni ansın Erisin benliğim aşkınla yansın Nuruna ereyim vakti seherde Yâ Rabbi ömrümün bu son deminde Bu gönül amansız dert mâteminde Mahşerde mağfiret hep Kerem’inde Pâyidar kıl beni ruzi mahşerde Varsın dünya bana hep zindân olsun Varsın gönül hânem hep hicrân olsun Bu kulun cennette hep handân olsun Nemli gözlerime indirme perde Sana meftun ve râm varlığım özüm Azametinedir beyatım sözüm Muntazam aleme çevirip gözüm Mührünü görürüm her bir eserde Umudumu yalnız bağladım sana İbadet taatim namazım sana Aciz bir kulunum muhtacım sana Sen beni bırakma sonsuz kederde