Ravza Gülü

Dünya da teksin Resul, Nebiler içinde Ravzana yüzün sürenler şükür desinler! Cemâlinin nûru aksetmiş kubbesine Kubbeye bakmaya doyamadı desinler! Uzak yakın gelenler aşkına girsinler Aşkından bade içene divâne desinler! Yoldan gelenler kokunla şadan oldular Gül kokuna çeşm-i giryân aktı desinler! Cennet bahçesinde gönlüm şevk ile handan Mihman halinde mestâne oldu desinler! Sen ümmetinin bir tek Gül-i Ravza’sısın Gül-i Ravza’ya ümmetin yandı desinler! Ravza’da Sıddık’ın Ömer’in yanındalar Ümmetine izin ver de yanına geldi desinler! Ol Fatıma-tuz Zehra Cennetü’l -Baki var Ölem de Cennetü’l -Baki’ye aldı desinler! Kalkmayınca perde neylesin göz görmeyi Senden başka görmek istemedi desinler! Ravza kapısından ben ayrılmak dilemem Görenler kapında kıtmir oldu desinler! Ayrılık vakti akarken yaşlar gözümden Sensizliğin hüznüyle sarardı desinler! Hayatı dünyayı geçtim senden geçmedim Kabire girse de vazgeçmedi desinler! Allah aşkına şefaatini kıl aman Şefaat umdu affa sığındı desinler! Ferda Hatun bu canı fedadır yoluna Zatın nuruna canını verdi desinler!