İnsan

Gel ey gurbet diyârında esir olup kalan insan Gel ey Dünya harâbında yatıp gafil olan insan Gözün aç perdeyi kaldır duracak yer mi gör Dünya Kati mecnun durur buna gönül verip duran insan Kafeste tutiye sükker verirler hiç karar etmez Aceb niçün karar eder bu zindâna giren insan Ne müşkül hâl olur gaflette yatıp hiç uyanmayıp Ölüm vaktinde Azrâil gelince uyanan insan Kararmış kalbin ey gaafil nasihat neylesin sana Hacarden katıdır kalbi öğüt kâr etmeyen insan Bu derdin çâresin bul sen elinde var iken fırsat Ne ıssı sonra âh u zâr edüp hayfâ diyen insan Niyâzî bu öğüdü sen ver evvel kendi nefsine Değil gayriye andan kim tuta her işiten insan