Mevlid Birinci Bölüm

Seyyidi kâinat Hazreti Fahri Âlem Muhammed Mustafa ra salavat Ey Hüdavendi tüvana padişah yerde gökte Senden özge yok ilah Yoğ-iken eşyâyı îcâd eyledin “Kün” dedin vîrânı âbâd eyledin Sakf-ı merfû’ı yaratdın bî sütûn Döşedin altına arzı fevk nun Zîr ü bâlâ çün bezendi bî-kusûr Birisine “Dön” didin birine “Tur” Döndi gök emrinle yir tutdı karâr Pes hüveydâ oldılar leyl ile nehâr Çün bu hasret âlemi buldu vücud vahdeti zatına oldular şuhud Şahid iken sana eşya her neva bu aecptir kim olupdur perdedar Bâb-ı feyzinden dilerler ihtidâ ac u muhtâcındurur şâh u gedâ Zerreye fazlın irerse nâgehân tâ’ir-i kudsî olur ol dem hemân Cümle eşyadan zuhur eden cemal hep Senindir ey Hüdayı Zülcelal Ziru balada kamu hükmün revan kabzayı kahrındadır halk-ı cihan Kimini puthâneden Sıddîk eder kimisin Arşdan sürüp zındık eder Tacından kimini pür nur eder kimisini fısk ile mağrur eder Enbiyâya kimini serdâr eder Arşına da’vet edüp sırdâr eder Reddolunmuşken kimin makbul eder kimisini ta ebed mahzul eder Kimine nimet verip handan eder kimisini derd ile Giryan eder Ger bu sözden ile ta yevmül kıyam Hakk budur Hakk budur bir harfi olmaya tamam Olmak istersen Habîb’e âşinâ ver salavat ver salavat bul anınla rûşenâ Allahümme salli ala seyyidina Muhammedinin Nebiyyil Ümmiyyil ve ala alihi ve sahbihî ve sellim