Biçareyim Tevessül Edecek Bir Amelim Yok

Bîçâreyim tevessül edecek bir amelim yok Korkuyorum ben, kendime lâyık bir emelim yok Mu’terifim cürmüme özre tâkatla yüzüm yok Yâ Rabbi maâsîden lisânım söylemez olmuş Her cürmüyle cemâlinden başka istemez olmuş Çoğaldıkça dileğim fazlın artmakta dem-be-dem Arttıkça hacetim in’âmin artmakta dem-be-dem İsyanlarıma karşı lutfun artmakta dem-be-dem Rahmetini isteyene sen rahmetler saçarsın Seni dileyen âşıka cemâlini açarsın Varamazsam rahmetine kusurumdan İlâhî Rahmetin bana yetişmek için boldur İlâhî Fakirim, zelilim ben, inayet senden İlâhî Nerde olsam beni görür, sözümü işitirsin Gizli açık her nem varsa elbette bilirsin Her dem lutfunla beni gark et, cemâlinle şâd et Kalb-i viranımı hem nûr-ı aşkınla bünyâd et Gaflet ü zulmetlerden beni berî vü âzâd et Ken’ân gibi âciz günahkâra oldu ebed “Kul yâ ibâdiye’llezî esrefû”* muhkem sened