Harun Karahanlı
Ey Aşkın Yolcuları
visibility
27 Okunma
Bir damla su idim
Düştüm tutundum
Bir kıymık et iken
Surete büründüm
Dili dönmez iken
İkrara geldim
Kereme uğradım
Yetişe geldim
Süt ile şerabım
Ekmek ile aşım
Evelce toy iken
Ben civana geldim
O hayat ırmağı ki
Her doğan içe geldi
Bir yasak elma idi
Dünyaya yiyen geldi
Sırrı nedir bilen kim
Herkes araya geldi
Şu dünya bilmecedir
Arifler çöze geldi
Bir çamurken aslımız
Cümle secdeye geldi
Hakka sordular bizi
Sır benim diye geldi
Kırklar cemi tutanlar
Sırları vere geldi
Ulu erenler bize
Medet eyleye geldi
Ey aşkın yolcuları
Yol dikensiz olur mu
Çetrefilsiz yollar
Hazineye varır mı
İş bu Davud sözünü
Dinleyin her sesini
Ne güller açtıracak
Verdiği aşk tohumu