Gönül Hun Oldu

Gönül hûn oldu şevkinden boyandım Nasıl bilmem bu nirana dayandım Ezel bezminde bir dinmez figandım Cemalinle ferahnak et ki yandım Yanan kalbe devasın sen, bulunmaz bir şifasın sen Muazzam bir sehasın sen, dilersen rehnümasın sen Habib-i Kibriyasın sen, Muhammed Mustafa-sın sen Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah. Gül açmaz çağlayan akmaz, İlahi nurun olmazsa Söner alem, nefes kalmaz, felek manzurun olmazsa Firak ağlar, visal ağlar, ezel mesturun olmazsa Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah. Erir canlar o gül buy-i revan bahşın hevasından Güneş titrer, yanar didarının bak ihtirasından Perişan bir niyaz inler hayatın müntehasından Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah. Susuz kalsam, yanan çöllerde can versem elem duymam Yanardağlar yanar bağrımda, ummanlardan nem duymam Alevler yağsa göklerden ve ben messeylesem duymam Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah. Ne devlettir yumup aşkınla göz, rahında can vermek Nasip olmaz mı sultanım haremgahında can vermek Sönerken gözlerim asan olur âhında can vermek Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah. Boyun büktüm, perişanım, bu derdin sende tedbiri Lebim kavruldu ateşten döner pâyinde tezkiri Ne dem gönlün murad eylerse taltif eyle kıtmiri Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah (s.a.v).