Dağ Pınarı

Ben anne kucağında başladım yâda seni Göz kendini unutur rüyada seni Fazlının eteğine aklın eli erişemez Ey Nebi. Ey Muhammed tek yarattı Allah dünyada Seni **** Sevinç sevinç berraklık yıldız yıldız parlaklık O ki bir dağ pınarı bulutlar üstü aklık Yücelikler eşiği, yamaçlar, loş kuytular. Melek sallar beşiği, nur içinde uyuklar… Semada bir coşkunluk dar geçitler vadiler… Her pınar oluk oluk, o pınara erdiler. Doğar geçtiği yerde şehirler, mamureler Nakışlar mermerlerde, alev uçlu kuleler. Bağlılarını taşır eteğin Rahman’a… Yürür, gider, karışır o ilahi ummana. **** Nefesiyle yeşermiş, çimenler ve çiçekler. Gümüş ışıklar sermiş, O’nun yolunu bekler. Pınarlar haykırıyor: “Sakın bırakma bizi! Çöller kızgın, akmak zor, kum yutar hepimizi.” Semada bir coşkunluk dar geçitler vadiler… Her pınar oluk oluk, o pınara erdiler. Doğar geçtiği yerde şehirler, mamureler Nakışlar mermerlerde, alev uçlu kuleler. Bağlılarını taşır eteğin Rahman’a… Yürür, gider, karışır o ilahi ummana.